Yüzüklerin Efendisi serisinden dolayı beklentimi olabildiğince yükselterek izlediğim ilk Hobbit filmi beni pek tatmin etmemişti. Hikayenin yavaş ilerlemesi ve Yüzüklerin Efendisi kadar vurucu bir seri olmayacağının ilk filmden belli olması hayal kırıklığına uğramama neden olmuştu. Sonra aradan uzun bir zaman geçti ve evde Hobbit’in kitabına rastladım. Rastladım evet, çünkü ne zaman aldığımı bile hatırlamıyorum. Muhtemelen sadece kitap almaktan hoşlandığım, aldıktan sonra da okumadan kenara attıklarımdan biriydi. Ne büyük talihsizlik.
Dil bilimci olan Tolkien’in yazdığı satırları eleştirmem elbette söz konusu olmaz. Ama övmek istediğimde bile kelimeleri doğru seçebilme konusunda zorluk yaşıyorum. Nasıl desem, bir anlatım ne kadar sakin, ne kadar pürüzsüz ve ne kadar rahatlatıcı olabilirse Tolkien’in anlatımı da işte o seviyede. Okurken sakinleşiyor, üzerinizdeki yorgunluğu atıyor ve yavaş yavaş rahatlıyorsunuz. Tabii hareketli betimlemelerde ve özellikle savaş sahnelerinde sakinlik kendini heyecana bırakabiliyor ama kitabın genel akışı oldukça narin bir havada geçiyor. Sanki kelimeler kitabın sayfalarından birer birer havalanmak ve orada öylece süzülmek için an kolluyorlar gibi.
Hikayeye dair konuşmak gerekirse; Bilbo Baggins’in Gandalf ile istemeden alelacele çıktığı bir macera anlatılıyor. Kendi evlerinden kovulan ve ellerindeki saymakla bitmeyecek olan altın bir ejderha tarafından çalınan cücelerin; evlerine ve hazinelerine tekrar kavuşmasına yardım eden ufacık bir Hobbit’in öyküsüne konuk oluyoruz. Gandalf önderliğinde cüceler ile yola çıkıyor, birçok macera yaşıyor ve nihayetinde ejderha Smaug ile karşı karşıya geliyoruz. Smaug’un akıbetinden sonra işler biraz karışıyor ve sadece cüceleri değil, tüm Orta Dünya’yı ilgilendiren bir hale geliyor.
Filmini izlemiş olsanız bile, elbette tavsiye edeceğim bir kitap. Bunu okuduktan sonra Orta Dünya’ya gözümü kapatıp daldım ve tüm Hobbit filmlerinden sonra bir de Yüzüklerin Efendisi’nin tüm filmlerini izleyiverdim. Pekte keyifli oldu:)
