Kişisel gelişim kitaplarının insanların zayıf noktalarını kullanarak maddi kazanım sağlama amacıyla yazıldığını düşünen biriyim, hepsi için değil belki ama büyük çoğunluğu için bu kanaatteyim. Tabii bir de bu kitapları okuyan insanlar var. Onlar ile ilgili düşüncem de şu şekilde; yazılma amacı ne olursa olsun, içinden birkaç cümle bile olsa alabiliyorsanız ve kendinizi geliştirebiliyorsanız aslında yazılma amacı pekte önemli olmuyor. Bu yüzden yazardan ziyade sizin yaklaşımınız oldukça önemli. Teslimiyet ile okuduğunuz takdirde elbet belli bir kazanım elde edebilirsiniz. Fakat sorgulayarak okuduğunuz zaman ise kendinize bir şeyler katmak şöyle dursun, kitaptaki açıkları ve yazarın hatalarını bulmak adına kendinizi paralar halde bulursunuz. Tercih sizin.
Hatasız Düşünce Sanatı da genel hatlarıyla kişisel gelişim kitaplarını eleştiren bir kitap olsa da, bence ucundan kıyısından kendisi de bir kişisel gelişim kitabı. Bu da kitabın içinde bulunduğu ilginç bir döngünün yansıması ya da yazarın ustalığı sanırım. Ben kitabi teslim olmadan başlarda eleştirel bir gözle okumaya çalıştım. Sonradan farkettim ki, benim eleştirdiğim şeyleri yazar da eleştiriyor, hem de oldukça yerinde ifadeler ve örnekler ile. Hal böyle olunca yavaştan kanım ısınmaya başladı kitaba ve daha bir hevesle sarıldım. Yaşanmış veya kurgulanmış hikayeler özellikle hoşuma gitti diyebilirim. Diğer kişisel gelişim kitaplarındaki klişelerin dışında örnekler olmuş. Fakat bir yerden sonra — ki bu kitabın son sayfalarına tekabül ediyor — tekrar dönmeye başlıyor. Bu nedenle ikinci kitabı olmasına rağmen henüz edinmedim.
Bana birçok şey kattığını söyleyebilirim. Tabii bu katkı reel hayatta kullandığınız sürece sizinle kalıyor. Arkada bıraktığınız an unutulup gidiyor ve hatırlamak için de tekrar geri dönüp okumanız ve hafızanızı canlandırmanız gerekiyor. Aslında bu söylediğim sadece bu kitap için değil, belki de hepsi için geçerli. Sizde çok büyük izler bırakmış bile olsa, bu izlerin kıymetini bilmeli ve her gün onları hatırlayarak yaşamalısınız.
