“Tekinsiz bir âlemde tekinsiz bir ev”
Batman: İlk Yıl çizgi romanından sonraki tercihim Arkham Tımarhanesi oldu. Kısaca konusunu inceledim, Goodreads incelemelerine göz gezdirdim ve sonuç hoşuma gidince tamam dedim, Arkham’a gidelim!
Dave McKean (Kendileri çizgi romanın illüstratörü oluyor) çok acayip iş çıkarmış. Çizgi romanı açar açmaz kendimi karamsarlık ve buhranın içinde buluverdim. Aşırı şekilde iç karartıcı çizimler kullanılmış ve aslında bu konunun işlenişi itibariyle oldukça iyi olmuş. Anlatılan hikayeye çok daha çabuk uyum sağlamanıza neden oluyor. Fakat konuşmaları okumakta ciddi şekilde güçlük çektiğimi söylemeliyim. Batman, Joker ve diğer karakterler için konuşma pencerelerinde farklı fontlar ve renkler kullanılmış. Genel anlamda hepsi oldukça küçük ve bu okumayı zorlaştırıyor. Joker’in söylediklerini okumak ise ayrı bir eziyet. Karakterler hem küçük, hem ince hem de kırmızı renkte! Alttaki font açık renk olduğunda ise büyüteç filan kullanmak gerekiyor söylenenleri okuyabilmek için.
Çizgi romanın konusu genel hatlarıyla tanıtım bülteninde yer aldığı için benim ekleyeceğim her küçük bilgi spoiler niteliği taşıyabileceği için o hususlara hiç girmeyeceğim. Fakat şunu belirteyim, çizgi romanın ilk sayfaları oldukça hoşuma gitmesine rağmen, hikaye ilerledikçe gözümdeki değeri hafif hafif düştü. Hem Batman tarafı, hem de tımarhane içinde bulunan günlükteki notlar eş zamanlı ilerliyor çizgi romanda. Bir sayfada günlükten kısımlar, diğer sayfada ise tımarhane içindeki güncel geçen bir konuşma yer alıyor. Fakat bu gidişat hikayenin anlaşılmasını bence biraz zorlaştırmış. Belli noktalarda kafa karışıklığı yaşadım. (Sorun benimle alakalı da olabilir, bilemiyorum) Diyeceğim o ki, maalesef pek sevdiğim bir çizgi roman olmadı. Hem kurgudaki durgunluk, hem de okumada yaşadığım zorluklar neticesinde bir yerden sonra “bitse de gitsek” havasında okudum.
